STUDIO MATTIAS

'Alleen met het hart kun je goed zien'.

Uit: 'De Kleine Prins'
van Antoine de Saint-Exupery

Bericht I van een tegendraadse, eigenwijze coach: EEN INTRODUCTIE

Oh, er valt zoveel te schrijven door de tegendraadse eigen wijze stem in mij.

Vandaag nog merkte ik, aan de telefoon met een intuïtief coach, hoe innerlijk blij ik werd van het laten horen van mijn tegendraadse stem. Ik hoor zoveel uitspraken waar ik graag op wil reageren. Vanuit de stoel waarin mijn eigenwijze tegendraadse stem  lekker tegendraads op het puntje van zijn stoel zit.

Ja, eerst maar even voorstellendie tegendraadse stem heeft een wat mannelijke energie, hij heeft een pak aan, grijzig gestreept dat wat flodderig zit. Ondanks en dankzij zijn  kleding en wat slungelige houding, heeft hij een uitstraling van nonchalant gezag. Hij beweegt vrij en soepel. Hij praat met een gemak, waar ik niet aan kan tippen. Hij heeft flair en is niet bang om zijn tegendraadse geluiden te laten horen. Terwijl de aanpasser in mij in mijn ‘vorige leven’ veel meer aandacht kreeg, ben ik nu erg bereid om de focus een tijdlang te richten op mijnheer Tegendraad.

Mijnheer Tegendraad heeft zijn stem immers lang niet mogen laten horen. Bij deze creëer ik een podium voor hem. Een podium waar hij zichzelf kan zijn, met flair en met gemak, slungelig en nonchalant, wijs en deskundig, met gevoel voor humor en soms wat arrogant en venijnig, en soms opkomend voor ‘mij’ omdat hij vindt dat  ‘ik’ niet gehoord wordt. Ja, hij komt voor mij op. Met luide stem … 

Toen er bijvoorbeeld een boek gepubliceerd werd met de titel: ‘Van doemscenario naar droombaan’, dacht mijnheer Tegendraad meteen: nu ga ik een boek schrijven over “Van droombaan naar doemscenario”.  Is namelijk net zo waar! (nieuwsgierig? Zie Tegendraad II)

En toen ik een discussie tussen coaches volgde op LinkedIn over cliënten die ‘in de slachtofferrol blijven zitten’, en dat dat toch wel heel erg lastige cliënten zijn, raadde dezelfde mijnheer mij aan te schrijven over ‘Slachtofferen mag!’  

 

Op dezelfde manier reikte hij mij ook nog de volgende thema’s aan:

  • Moeten moet mogen
  • Loslaten? Het ligt niet in mijn hand …
  • Die verraderlijke levenslijn!  Het verleden ligt niet achter ons! 
  • Lichter leven? Oké, maar vergeet ook alsjeblieft de donkere kant van de maan niet! 
  • Op zoek naar je niche? Hou toch op! 
  • Hoe ga je als hooggevoelige om met de sociale media?
  • Waarom ik als nieuwsbrief-lezer niet aangesproken wil worden met ‘Beste Alien’! 

Sommige Tegendraads zullen kort zijn, andere wat langer. Geen idee hoe het daadwerkelijk zal gaan. Mijnheer Tegendraad houdt niet zo van dingen vastleggen. Hij weet in zijn wijsheid hoe plannen vaak aangepast moeten worden aan hoe het leven zich ontvouwt. Dus laten we niet spreken van plannen maar van intenties, zegt de filosoof in mij, die mijnheer Tegendraad soms bijvalt. 

Oké en nu aan de slag. Zou trouwens wel leuk zijn als iemand een tekeningetje van hem zou kunnen maken. En van al die andere subpersonen die in de Tegendraads aan het woord zullen komen. 

Wie heeft al een beeld van hem en maakt een illustratie van hem voor bij de Tegendraads?  Oke, echt des blogs om met een vraag aan de lezer te eindigen. Of niet …

Mijn boosheid was, hoe schrijnend ook, zó begrijpelijk. Voor buitenstaanders soms wat minder. Soms zelfs beangstigend. Boosheid is immers voor velen van ons een lastige emotie. En dat wat in boosheid gezegd wordt, is wél gezegd. Hoe moeilijk om onze boosheid te omarmen, zoals Thich Nhat Hanh het zo mooi zegt. Niet door hem te onderdrukken of te ontkennen, maar hem te ervaren en hem onder ogen te zien: ja we zijn boos, en ja we mogen boos zijn. Wanneer we onze boosheid onderdrukken of ontkennen, onderdrukken we onze levendigheid. Boosheid is een enorm heilzame energie. 

Klik hier om naar de vorige pagina te gaan