STUDIO MATTIAS

'Alleen met het hart kun je goed zien'.

Uit: 'De Kleine Prins'
van Antoine de Saint-Exupery

Januari 2015 " Onszelf opnieuw (uit) vinden"

Indringende gebeurtenissen geven ons de kans om onszelf als het ware opnieuw uit te vinden. Dat merk ik steeds weer. Het verlies van een dierbare, een (on)verwacht ontslag, een verhuizing, noem maar op. Misschien is dat zelfs wel de bedoeling van deze gebeurtenissen in ons leven. Misschien hebben we er zelfs wel voor gekozen, al voor onze geboorte … (zie het boek Moedige Keuzes van Robert Schwartz. Het zijn van die gebeurtenissen waarover we nog jaren later spreken als : vóór en ná.  

Ik weet dat het overlijden van mijn vader toen ik twintig was, zo’n gebeurtenis was. Heel lang hoorde ik mezelf zeggen: “Dat was nog vóór het overlijden van mijn vader.” En ik zag dan in mijn verbeelding een daadwerkelijke levenslijn, die op mijn twintigste een hoek van negentig graden maakte.

Op de een of andere manier lijkt een indringende gebeurtenis zich af te tekenen als een cesuur op je verbeelde levenslijn. Als een soort van momentum. En vaak vinden er meerdere indringende gebeurtenissen tegelijkertijd plaats, of kort na elkaar. Op het moment zelf of vlak erna, is de impact ervan nog niet duidelijk merkbaar. Hoewel we er ook dan al iets van kunnen aanvoelen. Misschien beseffen we al een beetje: dit is een heel krachtige gebeurtenis, dit zal mijn leven indringend gaan veranderen. Maar eerst moet er gevoeld en ervaren worden. En de tijd die dat vraagt is niet te voorspellen.

Rouwen is immers een uniek proces. Of het nu gaat om het verlies van je gezondheid, van je jeugd, van een baan, van een dierbare. Het zijn processen waar we hoe dan ook doorheen moeten en mogen, en waar het leven zelf ons ook doorheen (bege)leidt. Maar ook dat kunnen we vaak pas naderhand (in)zien. Het proces kan niet sneller gaan dan het gaat.

Ook rond het overlijden van mijn levens- en werkpartner Robert kwamen veel gebeurtenissen samen:

  • We waren niet lang voor zijn sterven verhuisd.
  • Het instituut waar onze opleidingen onder vielen, nam afscheid van mij.
  • De VOF moest veranderen in een eenmanszaak.
  • Ik moest ons bedrijf in mijn eentje voortzetten.
  • Ik moest uit de lesruimte waar we met heel veel plezier twaalf jaar onze opleidingen en workshops gegeven hadden.
  • Ik moest ons appartement laten veranderen, op zo’n manier dat ik er ook les zou kunnen geven.

En dit was nog niet eens het enige … De ernstige ziekte van mijn broer, het overlijden van mijn moeder en mijn zwager, beide iets meer dan een jaar na Robert, staan bijvoorbeeld niet in het rijtje.

Al die veranderingen maakten dat het leek alsof mijn leven zich afspeelde in een hogedrukpan. Terwijl ik ook “gewoon” en met liefde doorwerkte. Zo lang ik nog IN die hogedrukpan zat, kon ik de impact van dit momentum op mijn leven nog niet doorleven, laat staan bevatten.

Ik moest eerst voelen, ervaren, rouwen en het proces de tijd geven die het nodig had en nog heeft. Ik moest als het ware opnieuw leren lopen. Mezelf naar mijn gevoel helemaal opnieuw (uit)vinden.

Vandaar dat ik er pas (pas?) nu, drie jaar later, heel geleidelijk aan toekom om de vraag toe te laten: “Wie ben ik NU? Wat is NU mijn reden van bestaan, los van Robert, los van Studio Mattias, los van …?” En pas nu ervaar ik dat ik heel voorzichtig een beetje open kan staan voor een (nieuwe) bestemming.

Heel voorzichtig. Want het voelt nog heel broos en kwetsbaar. Dit mezelf opnieuw uitvinden. Het kan nog alle kanten op. En het gaat met vallen en opstaan. De toekomst is niet meer een zwart, leeg niets. Het is ook niet meer een grijze, lege lucht. Er begint zich iets af te tekenen in die leegte die voor me ligt. Ook al kan ik het nog niet zien en in woorden vatten, het is al wel voelbaar. Heel voorzichtig. En soms is het ineens weer verdwenen …

Dit is waar ik nu ben. Midden in het proces van het mezelf opnieuw (uit)vinden.

Ook al ben ik hier vaker geweest - na eerdere verliezen in mijn leven - en ook al heb ik een professionele deskundigheid verworven als begeleider van mensen in het vinden van hun bestemming, ook voor mij is het weer nieuw nu, dit proces.

Over dat wat zich heel geleidelijk aan aftekent in die grijze, lege lucht die voor me ligt, en dus over het verdere proces van het mezelf opnieuw (uit)vinden, meer in een volgend blog.

Ben je, na een indringende gebeurtenis in je leven, eraan toe om meer te weten te komen over jouw (nieuwe) bestemming? Dan is de (ook individueel te volgen) workshop Werken met het Essentieprogramma wellicht iets voor jou. 

Klik hier om naar de vorige pagina te gaan